🙏*जय भीम,जय शिवराय, जय लहुजी, जय आदिवासी* 🙏 *गोरक्षक – गाईला आई म्हणता, मग त्या आईला बाजारात का उभी करता?*

🙏*जय भीम,जय शिवराय, जय लहुजी, जय आदिवासी* 🙏
*गोरक्षक – गाईला आई म्हणता, मग त्या आईला बाजारात का उभी करता?*

✍️ *लेखक, पॅंथर पत्रकार चंद्रकांत जगधने*

मी हिंदू आहे. गोमातेवर माझी श्रद्धा आहे, जीव आहे, तळमळ आहे. लहानपणापासून गाय घरी होती, तिला आईसारखं मानलं, तिच्या सेवेत पावित्र्य मानलं. त्यामुळे आज हे शब्द लिहिताना माझ्या मनात राग नाही, आतून उठलेली आग आहे. ती आग आता शांत बसायला तयार नाही. कारण जे डोळ्यांनी पाहिलं, ते पाहून गप्प राहणं म्हणजे गोमातेशी द्रोह आहे, स्वतःच्या धर्माशी द्रोह आहे!

गोमाता!! गोमाता!! असा जयघोष करणारे रस्त्यावर हजारोंनी उतरतात, छाती पिटतात, मोठमोठी भाषणे ठोकतात, व्हिडिओ व्हायरल करतात. पण त्याच गोमातेची खरी व्यथा विचारली तर तोंड बंद होतं, डोळे मिटतात, पाय मागे पडतात. हे गोरक्षण आहे की निव्वळ राजकीय नाटक? हा प्रश्न मला रात्री झोपू देत नाही!

शेतकरी त्या गाईला जन्मापासून स्वतःच्या मुलाप्रमाणे जगवतो. थंडीत तिला पांघरूण घालतो, उन्हाळ्यात थंड पाणी पाजतो, रात्री अंगणात बसून तिची काळजी करतो, स्वतः उपाशी राहतो पण तिला चारा टाकतो. त्या शेतकऱ्यासाठी गाय फक्त जनावर नसते, ती त्याच्या घराची लक्ष्मी असते, त्याची माउली असते, त्याच्या जगण्याचा आधार असते. मग तोच शेतकरी जेव्हा दुष्काळात, कर्जाच्या जाळ्यात, चाऱ्याच्या तुटवड्यात हतबल होऊन डोळ्यात अश्रू घेऊन गाय विकतो, तेव्हा हे गोरक्षक कुठे गायब होतात? त्याच्या मदतीला का धावत नाहीत? त्याची मजबुरी का दिसत नाही?
गाय बाजारात उभी असते तेव्हा ती स्वतःच्या मर्जीने आलेली नसते. तिला कुणीतरी आणलेलं असतं. ती विकली जाते कारण तिच्या पालनकर्त्याला जगण्याचा दुसरा मार्ग उरत नाही. मग तुम्ही गाईला आई म्हणता, आईला बाजारात उभे करणारा गुन्हेगार आहे का? थांबा! आधी विचारा स्वतःला, त्या आईला बाजारात जाण्याची वेळ का आली? त्या शेतकऱ्याला वेळीच मदत केली असती तर ही वेळ आली असती का? हे आपलं संस्कृती आहे का? हा आपला धर्म आहे का? की धर्म फक्त भाषणापुरता आणि संस्कृती फक्त मिरवणुकीपुरती?

आता सांगतो ते जे मी स्वतः डोळ्यांनी पाहिलं आहे. मी स्वतः तालुक्यात, जिल्ह्यात फिरलो, गोशाळांची पाहणी केली. काही गोशाळा खरोखरच चांगल्या प्रकारे चालवल्या जातात, तिथे गाईंची काळजी घेतली जाते, त्यांना मान दिला जातो. पण बहुतांश गोशाळांचं चित्र पाहिलं तेव्हा काळीज हादरलं! त्या गोशाळांमध्ये जनावरांपुढे फक्त वाळलेलं पाचट टाकलेलं असतं. हिरवा चारा नाही. पिण्याच्या पाण्याचे हाल पाहवत नाहीत. स्वच्छता नाही. शेण त्याच जनावरांच्या खाली तुडवलेलं, त्याच घाणीत त्या गाई उभ्या असतात, बसतात, जगतात. माणूस एकही नाही. फक्त बाहेर मोठा बोर्ड लावलेला! गोशाळेचं नाव, ट्रस्टींची नावे, देणगीचे आवाहन! आत गाई मरत असतात आणि बाहेर फोटो छापतात!

या गोशाळांना सरकारकडून कोट्यवधी रुपयांचं अनुदान मिळतं. देणग्या मिळतात. पण ते पैसे कुठे जातात? गाईंच्या पोटात जात नाहीत हे नक्की! मग कुठे जातात? हे गोरक्षकांना दिसत नाही का? या गोशाळा तपासता येत नाहीत का? आवाज उठवता येत नाही का? की अनुदान आणि देणग्यांमध्ये सगळ्यांचाच वाटा असतो म्हणून सगळे गप्प असतात?

गाय व्यायली, वासरू जन्मलं, पण ते नर निघालं. बस्स, त्याचं भवितव्य त्याच क्षणी ठरलं! त्या निरागस चिमुकल्या वासराला टेम्पोत कोंबून डोंगराळ भागात, ओसाड रानात, घाटाच्या कडेला नेऊन फेकून दिलं जातं. ते वासरू आईला हाक मारत असेल, भुकेने तडफडत असेल, थंडीत कुडकुडत असेल, एकट्याने अंधारात रडत असेल. मग हिंस्त्र प्राण्यांच्या तावडीत जातं, रस्त्यावर गाडीखाली येतं, उपाशी तडफडत मरतं. हे दृश्य डोळ्यासमोर आणा. हे पाप कुणाचं? हे उघड्या डोळ्यांनी होताना पाहणारे गोरक्षक कुठे असतात तेव्हा?

दूध देणं बंद झालेल्या म्हाताऱ्या गाईला रस्त्यावर सोडून दिलं जातं. त्या गाई शहरात, गावात कचऱ्यात तोंड घालतात, प्लास्टिक खाऊन आतडी कुजवतात, रस्त्यावर अपघातात रक्ताच्या थारोळ्यात तडफडत मरतात. हे चित्र रोज दिसतं. पण गोरक्षकांचे डोळे फक्त मोर्चात उघडतात, रस्त्यावर मरणाऱ्या त्याच गोमातेसाठी कायमचे बंद राहतात!

पशुवैद्यकीय सेवा गावापर्यंत पोहोचत नाही. शेतकऱ्याची गाय आजारी पडली की उपचाराचे पैसे नाहीत, डॉक्टर नाहीत, सोय नाही. वेळीच उपचार मिळाले तर ती गाय वाचेल, विकण्याची वेळ येणार नाही. पण मोठमोठ्या हिंदू संघटनांनी, गोरक्षक संघटनांनी यासाठी एकतरी आंदोलन केलं का? एकतरी ठराव पास केला का? एकतरी मोर्चा काढला का? नाही! कारण त्यात कॅमेरे नाहीत, बातम्या नाहीत, राजकीय फायदा नाही!

दुष्काळात चाऱ्याचा तुटवडा पडतो तेव्हा शेतकरी मजबुरीने जनावर विकतो. जर गावोगावी चारा बँक उभारल्या, जनावरांसाठी विमा योजना आणल्या, सरकारकडून हक्काच्या सोयी मिळवल्या, तर शेतकऱ्याला ती वेळ येणारच नाही. हे साधे सरळ उपाय कुठल्या गोरक्षक संघटनेने मागितले? विश्व हिंदू परिषद, बजरंग दल, राष्ट्रीय स्वयंसेवक संघ, या सगळ्या मोठमोठ्या संघटनांनी शेतकऱ्याच्या जनावरांसाठी काय केलं? उत्तर द्या!
नर वासराला डोंगरात फेकणं हा उघड क्रूरतेचा, पशुछळाचा गुन्हा आहे. पण या गुन्हेगारांवर कधी लाठी उचलली का? कधी पोलीस तक्रार दाखल केली का? कधी त्यांच्या दारावर जाऊन जाब विचारला का? नाही! कारण यात राजकीय फायदा नाही, व्हायरल व्हिडिओ नाही, टाळ्या नाहीत!

शेतकऱ्याने दहा पंधरा वर्षे त्या गाईला जगवलं. तिचं दूध विकून मुलांना शिकवलं, स्वतः उपाशी राहिला, तिच्यासाठी झुरला. तो मजबुरीने विकतो तेव्हा त्याच्यावर हात उगारण्याआधी, त्याला मारण्याआधी, त्याला गुन्हेगार ठरवण्याआधी एकदा स्वतःच्या आत्म्याला विचारा, "मी त्याच्यासाठी काय केलं?" जर उत्तर शून्य असेल तर जाब विचारण्याचा, हात उगारण्याचा, न्याय मागण्याचा तुम्हाला कुठलाही नैतिक अधिकार नाही. शून्य!

हे आपलं संस्कृती आहे का? गाईला आई म्हणायचं आणि तिला बाजारात उभं करायला भाग पाडायचं, हा आपला धर्म आहे का? आई म्हातारी झाली की रस्त्यावर सोडायचं, तिच्या मुलाला जंगलात फेकायचं, तिच्या नावावर अनुदान लाटायचं आणि वर गोरक्षक म्हणवायचं, हे कुठल्या धर्मात सांगितलं आहे? हे कुठल्या शास्त्रात लिहिलं आहे? उत्तर द्या!

मी हिंदू म्हणून सांगतो, खरा गोरक्षक तो असतो जो शेतकऱ्याच्या दारात जाऊन मदत करतो, नर वासराचं संगोपन करतो, म्हाताऱ्या गाईला आसरा देतो, आजारी जनावरावर उपचार करतो, गोशाळेतील घाण आणि भ्रष्टाचार उघड करतो, सरकारकडे योजना मागतो, शेतकऱ्यासाठी रस्त्यावर उतरतो. लाठी घेऊन निरपराध माणसावर धावणं म्हणजे गोरक्षण नाही, ते कायद्याचा गुन्हा आहे, भ्याडपणा आहे, ढोंग आहे!

माझ्या गोमातेवरील प्रेमापोटी, माझ्या धर्मावरील निष्ठेपोटी, माझ्या संस्कृतीवरील अभिमानापोटी आज हे कडवट सत्य लिहितो. गाय वाचवायची असेल तर आधी शेतकरी वाचवा. नर वासराला आसरा द्या. म्हाताऱ्या गाईची जबाबदारी घ्या. गोशाळेतील भ्रष्टाचार उघडा करा. नावाला गोरक्षक नको, कामाला गोरक्षक व्हा. नाहीतर इतिहास तुम्हाला माफ करणार नाही आणि गोमाताही माफ करणार नाही!

✍️ *लेखक पॅंथर पत्रकार चंद्रकांत जगधने*
*मो. 7823089822*

*Devashish Govind Tokekar*
*VANDE Bharat live tv news Nagpur*
Editor/Reporter/Journalist
RNI:- MPBIL/25/A1465
*Indian Council of press,Nagpur*
Journalist Cell
*All India Media Association
Nagpur*
*District President*
*Delhi Crime Press*
RNI NO : DELHIN/2005/15378
AD.Associate /Reporter
*INDIAN PRESS UNION*
District Reporter
Contact no.
9422428110/9146095536
Head office:- plot no 18/19, flat no. 201,Harmony emporise, Payal -pallavi society new Manish Nagar somalwada nagpur - 440015