ಇದು ಬೆಳ್ಳಿತೆರೆಯ ಕಥೆಯಲ್ಲ; ಹಾಸನ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಬೇಲೂರಿನಲ್ಲಿ ನಡೆದ ನೈಜ ಘಟನೆ

30 ಲಕ್ಷದ ಚಿನ್ನ, ಕೆರೆಯ ದಂಡೆಯ ನಾಟಕ ಮತ್ತು ಬಯಲಾದ ಅಕ್ರಮ ಸಂಬಂಧ: ಈ ಪ್ರಕರಣದ ಟಾಪ್ ಆಘಾತಕಾರಿ ಸತ್ಯಗಳು...
ಕತ್ತಲಲ್ಲಿ ಕರಗಿದ ಹೆಜ್ಜೆ ಗುರುತುಗಳು, ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಹೆದ್ದಾರಿಯ ಪಕ್ಕದ ಕೆರೆಯ ದಂಡೆಯ ಮೇಲೆ ಅಸ್ತವ್ಯಸ್ತವಾಗಿ ಬಿದ್ದಿದ್ದ ಬಟ್ಟೆಗಳು, ಮತ್ತು 30 ಲಕ್ಷ ರೂಪಾಯಿ ಮೌಲ್ಯದ ಮಿನುಗುವ ಬಂಗಾರ... ಇದು ಯಾವುದೋ ಸಸ್ಪೆನ್ಸ್ ಸಿನಿಮಾದ ಆರಂಭದ ದೃಶ್ಯದಂತಿದೆ ಅಲ್ಲವೇ? ಆದರೆ ಇದು ಬೆಳ್ಳಿತೆರೆಯ ಕಥೆಯಲ್ಲ; ಹಾಸನ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಬೇಲೂರಿನಲ್ಲಿ ನಡೆದ ನೈಜ ಘಟನೆ. 29 ವರ್ಷದ ಮಹಿಳೆಯೊಬ್ಬಳು ನಿಗೂಢವಾಗಿ ಮಾಯವಾದಾಗ ಇಡೀ ಜಿಲ್ಲೆ ಬೆಚ್ಚಿಬಿದ್ದಿತ್ತು. ಅದು ಕೊಲೆಯೋ ಅಥವಾ ಅಪಹರಣವೋ ಎಂಬ ಆತಂಕ ಮನೆಮಾಡಿತ್ತು. ಆದರೆ ತನಿಖೆ ಮುಂದುವರಿದಂತೆ ಬಯಲಾದ ಸತ್ಯಗಳು ಮಾತ್ರ ಅತ್ಯಂತ ಚಾಣಾಕ್ಷ ಕ್ರೈಂ ಥ್ರಿಲ್ಲರ್ ಕಾದಂಬರಿಗಳನ್ನೂ ಮೀರಿಸುವಂತಿದ್ದವು.
ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ತನ್ನ ಬದುಕಿನ ವಾಸ್ತವದಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಎಂತಹ ನಾಟಕವಾಡಬಲ್ಲ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಈ ಪ್ರಕರಣವೇ ಸಾಕ್ಷಿ. ಈ ನಿಗೂಢ ಕಣ್ಮರೆಯ ಹಿಂದಿರುವ ಆಘಾತಕಾರಿ ಸತ್ಯಗಳು ಇಲ್ಲಿವೆ.
30 ಲಕ್ಷದ ಚಿನ್ನಾಭರಣ ಮತ್ತು ನಿಗೂಢ ಕಣ್ಮರೆ
ಈ ಕಥೆ ಆರಂಭವಾಗುವುದು ಫೆಬ್ರವರಿ 12ರಂದು. ಕುಣಿಗಲ್ ಮೂಲದ ಪ್ರಿಯಾಂಕಾ ಎಂಬಾಕೆ ಚಿಕ್ಕಮಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಮದುವೆಯೊಂದಕ್ಕೆ ಅಕ್ಷರಶಃ ಚಿನ್ನದ ಗೊಂಬೆಯಂತೆ ನೇವರಿಸಿ ಹೋಗಿದ್ದರು. ಬರೋಬ್ಬರಿ 30 ಲಕ್ಷ ರೂಪಾಯಿ ಮೌಲ್ಯದ ಒಡವೆಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದ ಆಕೆ, ಮದುವೆ ಮುಗಿಸಿ ಬೇಲೂರಿನಲ್ಲಿದ್ದ ತನ್ನ ತಾಯಿಯನ್ನು ಭೇಟಿ ಮಾಡಿದ್ದರು. ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟವಳು ಮತ್ತೆ ಮನೆಗೆ ತಲುಪಲೇ ಇಲ್ಲ. ಇಷ್ಟು ದೊಡ್ಡ ಮೊತ್ತದ ಬಂಗಾರ ಧರಿಸಿದ್ದ ಮಹಿಳೆ ನಾಪತ್ತೆಯಾದಾಗ ಪೊಲೀಸರಿಗೆ ಮೊದಲು ಹೊಳೆದದ್ದು 'ದರೋಡೆ ಅಥವಾ ಭೀಕರ ಕೊಲೆ'. ಬಂಗಾರವೇ ಇಲ್ಲಿ ಆಪತ್ತಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗಿರಬಹುದು ಎಂಬ ಶಂಕೆಯೇ ಈ ಪ್ರಕರಣವನ್ನು ಹೈ-ಪ್ರೊಫೈಲ್ ಆಗಿ ಬದಲಿಸಿತ್ತು.
ಕೆರೆಯ ಬಳಿ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ಸುಳ್ಳು ಸಾಕ್ಷ್ಯಗಳು
ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಹೆದ್ದಾರಿ 373ರ ಕೆರೆಯ ದಂಡೆಯ ಮೇಲೆ ಪ್ರಿಯಾಂಕಾಳ ಚಪ್ಪಲಿ, ಒಳಉಡುಪು ಮತ್ತು ವ್ಯಾನಿಟಿ ಬ್ಯಾಗ್ ಅನಾಥವಾಗಿ ಬಿದ್ದಿದ್ದವು. ತನಿಖೆ ಮಾಡುವವರಿಗೆ ಇದು ಒಂದು ಬಲತ್ಕಾರದ ಹೋರಾಟ ಅಥವಾ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆಯ ನೇರ ಸುಳಿವಿನಂತೆ ಕಂಡಿತ್ತು. ಆದರೆ ಅಪರಾಧ ಜಗತ್ತಿನ ತಜ್ಞರಿಗೆ ತಿಳಿದಿರುವ ಒಂದು ಸತ್ಯವೆಂದರೆ—ಯಾವುದಾದರೂ ಒಂದು ದೃಶ್ಯ 'ಅತೀ ಪರ್ಫೆಕ್ಟ್' ಆಗಿ ಕಂಡರೆ, ಅದರ ಹಿಂದೆ ದೊಡ್ಡ ಸಂಚು ಇರುತ್ತದೆ. ತಾನು ಸತ್ತಿದ್ದೇನೆ ಎಂದು ಜಗತ್ತನ್ನು ನಂಬಿಸಲು ಪ್ರಿಯಾಂಕಾ ನಡೆಸಿದ ಈ 'ಸ್ಟೇಜಿಂಗ್' ಅತ್ಯಂತ ವಿಫಲ ಪ್ರಯತ್ನವಾಗಿತ್ತು. ಸಾಕ್ಷ್ಯಗಳು ಸಿಗಲಿ ಎಂದು ಅವಳು ಬೇಕೆಂದೇ ಆ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಅಲ್ಲಿ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದಳು, ಆದರೆ ಅದೇ ಅವಳ ಜಾಣತನಕ್ಕೆ ಮುಳುವಾಯಿತು.
ಪೊಲೀಸರ ಸಂಶಯಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾದ ಆ ಒಂದು ತಪ್ಪು
ಪೊಲೀಸ್ ಅಧಿಕಾರಿಗಳಾದ ಎಸ್‌ಪಿ ಶುಭನ್ವಿತ ಮತ್ತು ಎಎಸ್‌ಪಿ ಶ್ರೀನಿಧಿ ಅವರು ಘಟನಾ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಭೇಟಿ ನೀಡಿದಾಗ ಒಂದು ಮಹತ್ವದ ಸಂಗತಿ ಅವರ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬಿತ್ತು. ಘಟನೆ ನಡೆದ ಮೊದಲ ದಿನ ಸ್ಥಳ ಪರಿಶೀಲನೆ ನಡೆಸಿದಾಗ ಅಲ್ಲಿ ಏನೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಎರಡನೇ ದಿನ ಅದೇ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಒಳಉಡುಪು ಮತ್ತು ಬ್ಯಾಗ್ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗಿದ್ದವು! ಇದೊಂದು ಹವ್ಯಾಸಿ ಅಪರಾಧಿಯ ಕ್ಲಾಸಿಕ್ ತಪ್ಪು. ನಾಟಕವಾಡಲು ಹೋದ ಪ್ರಿಯಾಂಕಾ, ಟೈಮಿಂಗ್ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಎಡವಿದ್ದರು.
"ಘಟನೆ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ದಿನ ಯಾವುದೇ ವಸ್ತುಗಳು ಕಾಣಿಸದಿದ್ದರೆ, ಎರಡನೇ ದಿನ ಬಟ್ಟೆಗಳು ಹಾಗೂ ಬ್ಯಾಗ್ ಸಿಕ್ಕಿರುವುದು ಸಂಶಯಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗಿತ್ತು."
ಈ ಸಂಶಯ ಮೂಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಶ್ವಾನ ದಳ ಮತ್ತು ಸೂಕ್ಷ್ಮ ತನಿಖಾ ತಂಡಕ್ಕೆ ಇದು ಕೇವಲ ಒಂದು ಕಣ್ಮರೆಯ ಪ್ರಕರಣವಲ್ಲ, ಇದೊಂದು ವ್ಯವಸ್ಥಿತ ಹೈಡ್ರಾಮಾ ಎಂಬುದು ಪಕ್ಕಾ ಆಯಿತು.
ಪತಿಯ ಗೆಳೆಯನೇ ಪ್ರಿಯಕರ!
ಪೊಲೀಸರ ತನಿಖಾ ಚಕ್ರ ವೇಗವಾಗಿ ತಿರುಗಿದಾಗ ಪ್ರಿಯಾಂಕಾ ತನ್ನ ಪ್ರಿಯಕರ ಡೇವಿಡ್ ಎಂಬಾತನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿರುವುದು ಪತ್ತೆಯಾಯಿತು. ಇಲ್ಲಿರುವ ಆಘಾತಕಾರಿ ವಿಷಯವೆಂದರೆ, ಈ ಡೇವಿಡ್ ಪ್ರಿಯಾಂಕಾ ಪತಿಯ ಸಹೋದ್ಯೋಗಿ ಮತ್ತು ಆತ್ಮೀಯ ಗೆಳೆಯ! ನಂಬಿಕೆಯ ಬೆನ್ನಿಗೆ ಇರಿದ ಈ 'ಅಕ್ರಮ ಸಂಬಂಧ'ದ ಕರಾಳ ಮುಖ ಇಡೀ ಪ್ರಕರಣದ ಅಸಲಿ ಮೋಟಿವ್ ಆಗಿತ್ತು. ತನ್ನ ಪತಿ ಮತ್ತು ಕುಟುಂಬವನ್ನು ತೊರೆದು, ಪ್ರಿಯಕರನ ಜೊತೆ ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ನೆಲೆಸಲು ಅವಳು ಈ ಬೃಹತ್ ಸಂಚು ರೂಪಿಸಿದ್ದಳು. ಮದುವೆಯ ನೆಪದಲ್ಲಿ ಮನೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಎಲ್ಲ ಬಂಗಾರವನ್ನೂ ಗುಟ್ಟಾಗಿ ಹೊತ್ತು ತಂದಿದ್ದಳು. ನಂಬಿಕೆಯೇ ಪ್ರಧಾನವಾಗಿರುವ ಸಂಬಂಧಗಳಲ್ಲಿ ಇಂತಹ ದ್ರೋಹ ಅನಿರೀಕ್ಷಿತವಾಗಿತ್ತು.
ಕೊನೆಯ ಫೋನ್ ಕರೆ ಮತ್ತು ನಾಟಕೀಯ ಅಂತ್ಯ
ಫೆಬ್ರವರಿ 12ರ ರಾತ್ರಿ 8 ಗಂಟೆಗೆ ತನ್ನ ಫೋನ್ ಆಫ್ ಮಾಡುವ ಮೊದಲು ಪ್ರಿಯಾಂಕಾ ಒಂದು ಚಾಣಾಕ್ಷ ನಡೆಯನ್ನು ಇಟ್ಟಿದ್ದಳು. ಸಂಜೆ 7:30ಕ್ಕೆ ಕುಟುಂಬಸ್ಥರಿಗೆ ಕರೆ ಮಾಡಿ, "ನಾನು ಯಾರದೋ ಜೊತೆಗಿದ್ದೇನೆ" ಎಂದು ಗಾಬರಿಯಿಂದ ಹೇಳಿ ಫೋನ್ ಕಟ್ ಮಾಡಿದ್ದಳು. ಇದು ಕೇವಲ ತನ್ನ ಮನೆಯವರ ದಾರಿ ತಪ್ಪಿಸಲು ಮತ್ತು ತಾನು ಅಪಹರಣಕ್ಕೊಳಗಾಗಿದ್ದೇನೆ ಎಂಬ ಸುಳ್ಳು ಬಿಂಬಿಸಲು ಮಾಡಿದ ಕರೆಯಾಗಿತ್ತು. ಸಾಯುವ ಮುನ್ನ ಸುಳಿವು ನೀಡುವಂತೆ ನಟಿಸುವುದು ಅವಳ ಯೋಜನೆಯಾಗಿತ್ತು, ಆದರೆ ಪೊಲೀಸರ ತಾಂತ್ರಿಕ ತನಿಖೆ ಆ ಕರೆಯ ಹಿಂದಿನ ನಾಟಕವನ್ನು ಬಯಲಿಗೆಳೆಯಿತು.
ಕೊನೆಗೂ ಪ್ರಿಯಾಂಕಾ ಮತ್ತು ಡೇವಿಡ್ ಇಬ್ಬರನ್ನೂ ಪೊಲೀಸರು ಬಂಧಿಸಿ ಜೈಲಿಗೆ ಕಳುಹಿಸಿದ್ದಾರೆ. ತನ್ನ ಅಕ್ರಮ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಒಂದು ಕುಟುಂಬವನ್ನೇ ಆತಂಕಕ್ಕೆ ತಳ್ಳಿ, ಇಡೀ ಪೊಲೀಸ್ ಇಲಾಖೆಯ ದಾರಿ ತಪ್ಪಿಸಲು ಹೋದ ಈಕೆಯ ಕಥೆ ಇಂದು ಜೈಲು ಪಾಲಾಗಿದೆ.
ಇಲ್ಲಿ ನಾವು ಯೋಚಿಸಬೇಕಾದ ವಿಷಯವೊಂದಿದೆ: ಮನುಷ್ಯ ತನ್ನ ವಾಸ್ತವದಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಎಷ್ಟು ಕೆಳಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ಇಳಿಯಬಲ್ಲ? ಅಧುನಿಕ ವಿಧಿವಿಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ತನಿಖಾ ತಂತ್ರಗಳು ಬೆಳೆದಿರುವ ಈ ಕಾಲದಲ್ಲಿ 'ಪರ್ಫೆಕ್ಟ್ ಕ್ರೈಮ್' ಎಂಬುದು ಕೇವಲ ಭ್ರಮೆಯಷ್ಟೇ. ಸಣ್ಣದೊಂದು ಸುಳ್ಳು ಸಾಕ್ಷ್ಯ ಅಥವಾ ಎರಡನೇ ದಿನದ 'ಟೈಮಿಂಗ್' ಪ್ರಮಾದ ಇಡೀ ಬದುಕನ್ನೇ ಕರಾಳವಾಗಿಸಬಲ್ಲದು. ಸತ್ಯವನ್ನು ಮರೆಮಾಚುವ ಎಷ್ಟೇ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಯತ್ನ ನಡೆದರೂ, ಅದು ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಬಯಲಾಗಲೇಬೇಕು ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಈ ಬೇಲೂರಿನ ಪ್ರಕರಣವೇ ಸಾಕ್ಷಿ.