కనుమరుగవుతున్న జీవన విధానం

చేతిలో ఫోన్ లేకపోయినా, జేబులో డబ్బు మోతాదు లేకపోయినా, ఇంట్లో ఏసీలు, కూలర్లు లేకపోయినా ఆ తరం ముఖాల్లో ఒక ప్రశాంతత కనిపించేది. మనకంటే వందేళ్లు ఎక్కువ ఆనందంగా, ఆరోగ్యంగా వాళ్లు జీవించారు. ఇది కేవలం పాత జ్ఞాపకాల్లో మునిగిపోయిన నాస్టాల్జియా కాదు. ఇది మనం అంగీకరించాల్సిన నిజం.ఆ తరం జీవితాన్ని బలంగా నిలబెట్టిన రహస్యం ఏమిటి? ఆ తరం వెళ్లిపోతే మనకు ప్రేమ పంచే చేతులు, మాటలు మధ్యలో ఆపకుండా వినే చెవులు, చిన్న విజయాల్లో కన్నీరు పెట్టే కళ్లు లేకుండా పోతాయి. మన కళ్ల ముందే ఒక గొప్ప శకం నిశ్శబ్దంగా ముగుస్తోంది. వాళ్లతో పాటు వాళ్ల విలువలు, ఆప్యాయతలు, జీవనశైలి కూడా మసకబారుతోంది. మనం నిజంగా ఏం కోల్పోతున్నామో అర్థమవుతుందా?ఆ తరం గొప్పతనం ఏమిటి?ఆ తరం అన్నం తినే ముందు పక్కవాడి ఆకలిని గుర్తించేది. ఇళ్లు చిన్నవి కావొచ్చు, కానీ మనుషుల మధ్య ప్రేమ విశాలంగా ఉండేది. వాళ్లు "నేను" అని కాకుండా "మనము" అని జీవించారు. ఉమ్మడి కుటుంబాల్లో కష్టాలు, సుఖాలు పంచుకున్నారు. ఆస్తుల కంటే ఆప్యాయతలకు, డబ్బు కంటే బంధాలకు విలువ ఇచ్చారు.సమయాన్ని గౌరవించిన జీవితంవాళ్లు సమయాన్ని జయించలేదు, సమయంతో కలిసి నడిచారు. పనికి పని సమయం, మనుషులకు మనుషుల సమయం. ఎవరికి ఎంత సమయం ఇవ్వాలో వాళ్లకు సహజంగా తెలిసేది. ఇప్పుడు మన దగ్గర టైమ్ మేనేజ్‌మెంట్ యాప్‌లు ఉన్నాయి, కానీ మనిషిగా సమయం గడపడం మరచిపోతున్నాం.విద్య, జ్ఞానం, జీవన బుద్ధిపెద్ద డిగ్రీలు లేకపోయినా, జీవిత పుస్తకాన్ని పూర్తిగా చదివిన తరం వాళ్లు. గడియారం లేకుండా సూర్యుడిని చూసి సమయం చెప్పారు. క్యాలిక్యులేటర్ లేకుండా నోటి లెక్కలతో జీవించారు. ఇంటర్నెట్ లేకుండా అపార జ్ఞానాన్ని మనసులో పెట్టుకున్నారు. తెలివి మార్కులు కాదు, జ్ఞానం అనుభవమని చూపించారు.ప్రకృతితో బంధంప్రకృతిని దోపిడీ చేయలేదు, గౌరవించారు. చెట్టు నీడ, నది తల్లి, మట్టి దేవుడు. వాళ్లు ప్రకృతిలో జీవించారు, కాబట్టి వాళ్ల జీవితం సహజంగా, ఆరోగ్యంగా ఉండేది.సంబంధాలు, సంభాషణలుమొబైల్ ఫోన్ లేకుండా మనసు తెరిచి మాట్లాడుకున్నారు. పోస్ట్‌కార్డుల్లో రాసిన నాలుగు మాటలు ఈ రోజు గంటలకొద్దీ కాల్స్ కంటే ఎక్కువ ప్రేమ పంచాయి. ఎదురుగా కూర్చుని కళ్లల్లో చూసి మాట్లాడారు.వినోదం, ఆరోగ్యం, తృప్తిటీవీ, యూట్యూబ్ లేకుండా వీధి నాటకాలు, బుర్రకథలు చేసుకున్నారు. ఆరుబయట మంచ వేసుకుని నిద్రపోయారు. బావి నీళ్లు తాగి, పేలాలు, జొన్న రొట్టెలు తిని శ్రమతో ఆరోగ్యం కాపాడుకున్నారు. తక్కువ బీపీ, షుగర్‌లతో జీవించారు. ఉన్నదానితో సంతృప్తి పొందారు – ఒక పూట అన్నం, ఒక జత బట్టలే సంపద.పిల్లలు, మౌనం, నీతిపిల్లలకు క్రమశిక్షణ ఇచ్చి బాధ్యతగా మార్చారు. మౌనంగా ఓర్పు పాటించారు. మరణాన్ని సహజంగా చూశారు. నిజాయితీ, త్యాగం వాళ్ల జీవితం. కులమతాలకు అతీతంగా అందరినీ మనుషుల్లా చూశారు.మన బాధ్యతఆ తరం లాంతర్ల వెలుగులా మనకు మార్గం చూపింది. మనం కరెంటు దీపాల్లో చీకట్లు పెంచుకోకూడదు. వాళ్ల నుంచి ప్రేమ, విలువలు నేర్చుకోవాలి. పిల్లలు మన గురించి "టెక్నాలజీ ఉంది, మనుష్యత్వం లేదు" అనకూడదు. పాత తరాన్ని గౌరవించి, వాళ్ల చేతిని పట్టుకోవాలి. అదే నిజమైన నివాళి.